អ្វីដែលគេមិនប្រាប់៖ ស៊ុតឲ្យខ្លាំង
វិធីស៊ុតបាល់ទាត់ឲ្យខ្លាំង មិនមែនពឹងតែកម្លាំងជើងទេ ប៉ុន្តែជាការរួមបញ្ចូលរវាងបច្ចេកទេស ការរក្សាលំនឹង កម្លាំងស្នូល និងចំណុចប៉ះបាល់។ កីឡាករដូចជា គ្រីស្ទៀណូ រ៉ូណាល់ដូ និង អេរឡាំង ហាឡង់ អាចបាញ់បាល់លឿន ដោយសារការរត់ចូលមុំត្រឹមត្រូវ និងការគ្រប់គ្រងរាងកាយ មិនមែនដោយទាត់ខ្លាំងៗដោយគ្មានទិសដៅឡើយ។ សម្រាប់ការហ្វឹកហាត់នៅកម្ពុជា អ្នកអាចចាប់ផ្តើមដោយហ្វឹកហាត់ ៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ រយៈពេល ៣០ នាទីក្នុងមួយលើក ហើយវាស់ចម្ងាយប្រហែល ១០–២០ ម៉ែត្រពីគោលដៅ។ ចំណុចសំខាន់គឺប្រើផ្នែកខ្សែស្បែកជើង បិទកជើងឲ្យរឹង បោះទម្ងន់ទៅមុខ និងបញ្ចប់ចលនាជើងទៅតាមទិសបាល់។ ព័ត៌មាន World Cup អាចជួយអ្នកសិក្សាចលនារបស់កីឡាករលំដាប់ពិភពលោក ប៉ុន្តែត្រូវអនុវត្តយឺតៗជាមុន ដើម្បីកាត់បន្ថយហានិភ័យរបួស។
[រូបភាព៖ កីឡាករបាល់ទាត់ហ្វឹកហាត់ទាត់បាល់ទៅគោលដៅនៅទីលានស្មៅ ពេលព្រឹកមានពន្លឺទន់ និងបរិយាកាសផ្តោតអារម្មណ៍]
បើអ្នកចង់រៀបចំការហ្វឹកហាត់ឲ្យមានទិសដៅច្បាស់ សូមចាប់ផ្តើមពីការវាយតម្លៃមូលដ្ឋាន មុនពេលបន្ថែមកម្លាំង។ ទស្សនៈរបស់ ព័ត៌មាន World Cup ផ្តោតលើការយល់ដឹងពីបច្ចេកទេស ការវិភាគក្រុម និងស្ថិតិកីឡាករ ដូច្នេះការស៊ុតខ្លាំងគួរតែត្រូវបានមើលជាជំនាញដែលអាចវាស់វែង និងកែលម្អបាន មិនមែនជា “អំណោយពីធម្មជាតិ” ដែលអ្នកខ្លះមាន អ្នកខ្លះគ្មាននោះទេ។
សម្រាប់ការស្វែងយល់ពីការត្រៀមខ្លួនមុនការប្រកួត សូមអាន [តំណភ្ជាប់ខាងក្នុង៖ មូលដ្ឋានហ្វឹកហាត់បាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម] ហើយកុំរំលងការកម្តៅសាច់ដុំ។ FIFA ណែនាំឲ្យអ្នកលេងគោរពច្បាប់ និងសុវត្ថិភាពនៃការប្រកួតក្នុង ច្បាប់បាល់ទាត់ផ្លូវការរបស់ FIFA។ ឥឡូវនេះ សូមចូលទៅកាន់ជំហានដែលប៉ះពាល់ផ្ទាល់បំផុតដល់ល្បឿនបាល់។
សម្រាប់ផែនការហ្វឹកហាត់ដែលសមស្របនឹងគោលដៅរបស់អ្នក អាចចាប់ផ្តើមស្វែងរកព័ត៌មានបន្ថែមនៅទីនេះ។
បើចង់បង្កើនល្បឿនបាល់៖ ត្រូវកែចំណុចប៉ះជាមុន
ការបង្កើនល្បឿនបាល់ចាប់ផ្តើមពីការប៉ះបាល់ដោយផ្នែកខ្សែស្បែកជើង និងការបិទកជើងឲ្យរឹង។ ពេលជើងទាត់ប៉ះកណ្តាលបាល់ ជាមួយនឹងទម្ងន់រាងកាយផ្លាស់ទៅមុខ បាល់នឹងមានទិសដៅត្រង់ និងថាមពលល្អជាងការប្រើចុងម្រាមជើង។ ចម្លើយនេះសំខាន់សម្រាប់អ្នកលេងគ្រប់កម្រិត ព្រោះល្បឿនបាល់មិនអាចកើនឡើងបាន ប្រសិនបើចំណុចប៉ះបាល់មិនស្ថិតស្ថេរ។
ដំបូង អ្នកគួររៀនពីទីតាំងរាងកាយបីយ៉ាង៖ ជើងទ្រនៅចម្ងាយប្រហែល ១៥–២០ សង់ទីម៉ែត្រពីបាល់ ជង្គង់ជើងទាត់បត់បន្តិច ហើយស្មារបស់អ្នកផ្អៀងទៅមុខ។ ប្រសិនបើផ្អៀងខ្លួនទៅក្រោយ បាល់នឹងហោះខ្ពស់ ហើយបាត់បង់ភាពគំរាមកំហែងនៅមុខទី។ ប្រសិនបើជើងទ្រស្ថិតនៅឆ្ងាយពេក អ្នកនឹងបាត់លំនឹង ហើយត្រូវបង្ខំសាច់ដុំភ្លៅ និងកំភួនជើងខ្លាំងជាងធម្មតា ដែលជាហានិភ័យសម្រាប់របួស។
អនុវត្តតាមលំដាប់ខាងក្រោម ដោយមិនប្រញាប់បង្កើនកម្លាំង៖
- ដាក់បាល់នៅលើដីស្មើ ហើយកំណត់គោលដៅចម្ងាយ ៨–១០ ម៉ែត្រ។
- ដើរថយក្រោយ ៣ ជំហាន និងផ្អៀងទៅមុខបន្តិចពេលចូលទាត់។
- ដាក់ជើងទ្រនៅក្បែរបាល់ បិទកជើង និងប៉ះកណ្តាលបាល់។
- បន្តចលនាជើងទៅមុខ ប៉ុន្តែកុំបង្វិលខ្លួនខ្លាំងពេក។
- កត់សម្គាល់ថាបាល់ទៅត្រង់ ឬហោះខ្ពស់ មុនពេលបន្ថែមកម្លាំង។
ចំណុចមួយដែលអ្នកលេងជាច្រើនមើលរំលងគឺស្បែកជើង។ ស្បែកជើងប្រភេទមានស្នូលសមស្របនឹងទីលានស្មៅសិប្បនិម្មិតអាចផ្តល់ការក្តាប់ល្អ ប៉ុន្តែមិនមានន័យថាស្បែកជើងស្នូលវែងសមស្របសម្រាប់ទីលានរឹងទាំងអស់ទេ។ ជ្រើសរើសស្បែកជើងតាមប្រភេទទីលាន និងទំហំជើង ដោយពិនិត្យតារាងទំហំរបស់ក្រុមហ៊ុន មិនមែនយកទំហំស្បែកជើងធម្មតាមកសន្និដ្ឋានដោយស្វ័យប្រវត្តិ។ ព័ត៌មាននេះស្របជាមួយគោលការណ៍សុវត្ថិភាពរបស់ សមាគមបាល់ទាត់អង់គ្លេស ដែលផ្តោតលើឧបករណ៍សមស្រប និងការការពារអ្នកលេង។
នៅពេលចង់សិក្សាអំពីការគ្រប់គ្រងបាល់ និងការបាញ់តាមមុំ សូមមើល [តំណភ្ជាប់ខាងក្នុង៖ បច្ចេកទេសទាត់បាល់សម្រាប់កីឡាករកម្រិតមធ្យម]។ កុំទាត់ខ្លាំងបំផុតរាល់លើក ព្រោះគោលដៅដំបូងគឺធ្វើឲ្យចំណុចប៉ះបាល់ដដែលៗ។
ចង់ឃើញវិធីរៀបចំការអនុវត្តជាជំហានច្បាស់ជាងនេះមែនទេ? សូមចាប់ផ្តើមពីមូលដ្ឋានខាងក្រោម។
បើមានពេលហ្វឹកហាត់តិច៖ ត្រូវបង្កើនកម្លាំងស្នូល
កម្លាំងស្នូល គឺជាកត្តាដែលភ្ជាប់ជើង ទ្រូង និងត្រគាកឲ្យធ្វើការជាមួយគ្នា ដើម្បីបញ្ជូនថាមពលទៅបាល់។ ទោះអ្នកមានជើងខ្លាំងក៏ដោយ ប្រសិនបើត្រគាក និងពោះមិនអាចរក្សាលំនឹងបាន ល្បឿនបាល់នឹងបាត់បង់ ហើយការស៊ុតនឹងមិនទៀងទាត់។ សម្រាប់អ្នកដែលមានពេលតិច ការហ្វឹកហាត់ ២០–៣០ នាទីបីដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ មានប្រយោជន៍ជាងការទាត់បាល់ខ្លាំងតែម្តងក្នុងមួយសប្តាហ៍។
ការហ្វឹកហាត់គួរបែងចែកជាបីផ្នែក៖ កម្លាំង សមត្ថភាពផ្ទុះ និងការស្តារខ្លួន។ អ្នកអាចប្រើលំដាប់នេះ៖
- ផ្លង់ក ដាក់ខ្លួន ៣ សំណុំ សំណុំមួយ ៣០–៤៥ វិនាទី។
- ស្ក្វ៉ាត់ ៣ សំណុំ សំណុំមួយ ១០–១២ ដង។
- លាន់ជើង ៣ សំណុំ សំណុំមួយ ៨–១០ ដងក្នុងមួយជើង។
- លោតបែបតូចៗ ៣ សំណុំ សំណុំមួយ ៦–៨ ដង។
- ទាត់បាល់ដោយកម្លាំងមធ្យម ២០ ដង បន្ទាប់ពីសម្រាក ៦០ វិនាទី។
មិនគួរធ្វើលំហាត់លោត ឬទាត់កម្លាំងពេញនៅពេលសាច់ដុំមិនទាន់កម្តៅទេ។ ការកម្តៅ ៨–១២ នាទីអាចរួមមានការរត់ស្រាល ការបង្វិលកជើង និងការលាតសន្ធឹងបែបចលនា។ បន្ទាប់ពីហ្វឹកហាត់ សូមដើរស្រាល ៥ នាទី និងផឹកទឹកគ្រប់គ្រាន់។ “ការឈឺមិនមែនជាភស្តុតាងថាការហ្វឹកហាត់មានប្រសិទ្ធភាព” គឺជាគោលការណ៍សុវត្ថិភាពដែលស្របនឹងការណែនាំរបស់ អង្គការសុខភាពពិភពលោក ស្តីពីការបង្កើនសកម្មភាពរាងកាយជាបន្តបន្ទាប់។
ព័ត៌មាន World Cup អាចប្រើជាគំរូសម្រាប់សង្កេតចលនារបស់ខ្សែប្រយុទ្ធ ដូចជា របៀបដែល ហាឡង់ រក្សាជំហរមុនទាត់ ឬរបៀបដែល រ៉ូណាល់ដូ ផ្ទេរទម្ងន់ពីជើងក្រោយទៅជើងមុខ។ ប៉ុន្តែកុំចម្លងកម្លាំង និងល្បឿនរបស់កីឡាករអាជីពភ្លាមៗ ព្រោះពួកគេមានការហ្វឹកហាត់ជាច្រើនឆ្នាំ ក្រុមគ្រូបង្វឹក និងកម្មវិធីស្តារខ្លួនជាក់លាក់។ សម្រាប់អ្នកលេងធម្មតា ការបង្កើនចំនួនទាត់មិនលើស ១០–១៥ ភាគរយក្នុងមួយសប្តាហ៍ គឺជាវិធីប្រុងប្រយ័ត្នជាងការបន្ថែមទ្វេដងភ្លាមៗ។
បើអ្នកចង់ប្រៀបធៀបការហ្វឹកហាត់កម្លាំង និងល្បឿន សូមអាន [តំណភ្ជាប់ខាងក្នុង៖ កម្មវិធីបង្កើនកម្លាំងជើងសម្រាប់បាល់ទាត់] មុនពេលរៀបចំកាលវិភាគផ្ទាល់ខ្លួន។
សម្រាប់គន្លឹះបន្ថែមអំពីការរក្សាលំនឹង និងការពាររបួស សូមស្វែងយល់ពីការណែនាំបន្ថែម។
បើចង់ស៊ុតឲ្យចូលទី៖ ត្រូវគ្រប់គ្រងមុំ និងពេលវេលា
ការស៊ុតខ្លាំងមិនមានប្រយោជន៍ ប្រសិនបើបាល់ទៅចំអ្នកចាំទី។ អ្នកត្រូវបែងចែករវាង “ល្បឿនបាល់” និង “គុណភាពនៃការបញ្ចប់” ដោយជ្រើសរើសមុំ គោលដៅ និងពេលវេលាឲ្យសមស្រប។ កីឡាករល្អអាចប្រើកម្លាំងមធ្យម ប៉ុន្តែបញ្ជូនបាល់ទៅជ្រុងដែលអ្នកចាំទីពិបាកឈានដល់។ ដូច្នេះ ក្នុងការប្រកួតពិត សូមសម្រេចចិត្តមុនទាត់ថា អ្នកចង់បាញ់ទៅជ្រុងខាងឆ្វេង ជ្រុងខាងស្តាំ ឬកាត់អ្នកចាំទី។
ការហ្វឹកហាត់គួរប្រើគោលដៅដែលអាចមើលឃើញ ដូចជា កោណ ៤ ដាក់នៅជ្រុងទាំងពីរនៃទីតូច។ ចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយ ៨ ម៉ែត្រ បាញ់ ១០ ដងដោយផ្តោតលើភាពត្រឹមត្រូវ បន្ទាប់មកបន្ថែមទៅ ១២–១៦ ម៉ែត្រ។ កុំវាស់តែល្បឿនបាល់; កត់ត្រាចំនួនបាល់ដែលទៅដល់តំបន់គោលដៅ និងចំនួនបាល់ដែលហោះខ្ពស់ជាងរបារទី។ វិធីវាស់នេះផ្តល់ព័ត៌មានល្អជាងការអះអាងថា “ទាត់ខ្លាំងជាងមុន” ដោយគ្មានទិន្នន័យ។
សម្រាប់ការទាត់ចូលតំបន់ជ្រុង អ្នកអាចប្រើផ្នែកខាងក្នុងជើង ដើម្បីគ្រប់គ្រងទិសដៅ ហើយប្រើផ្នែកខ្សែស្បែកជើង នៅពេលចង់បានល្បឿនខ្ពស់ជាង។ ការទាត់បែបបង្វិលត្រូវការចំណុចប៉ះនៅផ្នែកចំហៀងបាល់ និងការបន្តចលនាឆ្លងកាត់រាងកាយ។ ទោះយ៉ាងណា ការបង្វិលខ្លាំងពេកអាចធ្វើឲ្យបាល់បាត់ល្បឿន ហើយប៉ះពាល់ដល់ភាពត្រឹមត្រូវ។ នេះជាមូលហេតុដែលអ្នកគួរហ្វឹកហាត់ “ល្បឿន” និង “មុំ” ដាច់ដោយឡែក មុនពេលបញ្ចូលគ្នា។
កុំមើលរំលងស្ថានភាពទីលាន។ ទីលានស្មៅសិប្បនិម្មិតអាចធ្វើឲ្យបាល់រត់លឿនលើផ្ទៃ ខណៈទីលានស្មៅសើមអាចធ្វើឲ្យការឈប់ និងការប្តូរទិសពិបាក។ ទីលាននៅកីឡដ្ឋាន អាល់លៀនស៍ អារ៉េណា ឬកីឡដ្ឋានដែលប្រើសម្រាប់ការប្រកួត World Cup 2026 មានលក្ខខណ្ឌខុសគ្នាពីទីលានសហគមន៍នៅភ្នំពេញ ដូច្នេះកុំយកការស៊ុតមួយលើកទៅសន្និដ្ឋានថាលទ្ធផលនឹងដូចគ្នាគ្រប់ទីកន្លែង។
[រូបភាព៖ គោលដៅកោណបួននៅជ្រុងទីតូច អ្នកលេងកំពុងវាស់មុំទាត់ក្រោមពន្លឺថ្ងៃលើទីលានស្មៅ]
ចង់សិក្សាពីការជ្រើសរើសមុំទាត់ និងការអានទីតាំងអ្នកចាំទីឲ្យបានច្បាស់ជាងនេះទេ? សូមពិនិត្យធនធានបន្ថែមរបស់យើង។
កំហុសទូទៅដែលគួរជៀសវាង
កំហុសធំបំផុតគឺគិតថា ការទាត់ខ្លាំងមានន័យថាត្រូវប្រើកម្លាំងពេញគ្រប់ពេល។ វិធីនោះអាចបង្កើនបាល់ហោះចេញ បាត់តុល្យភាព និងធ្វើឲ្យសាច់ដុំភ្លៅតឹង។ កំហុសមួយទៀតគឺមិនមើលគោលដៅមុនទាត់ ដោយទុកឲ្យជើងធ្វើចលនាមុនខួរក្បាលសម្រេចចិត្ត។ សម្រាប់ការប្រកួតពិត ការសម្រេចចិត្តយឺតតែពាក់កណ្តាលវិនាទីអាចធ្វើឲ្យខ្សែការពារបិទមុំបាន។
ចំណុចគួរប្រុងប្រយ័ត្នមានដូចជា៖
- ប្រើចុងម្រាមជើងជំនួសផ្នែកខ្សែស្បែកជើង។
- ដាក់ជើងទ្រឆ្ងាយ ឬខិតជិតបាល់ពេក។
- ផ្អៀងខ្លួនទៅក្រោយ ហើយបណ្តាលឲ្យបាល់ហោះខ្ពស់។
- មិនកម្តៅសាច់ដុំមុនទាត់កម្លាំង។
- ប្រើស្បែកជើងមិនសមនឹងប្រភេទទីលាន។
- ហ្វឹកហាត់តែជើងខ្លាំង ហើយមិនហ្វឹកហាត់ជើងម្ខាងទៀត។
- បន្តទាត់ទោះមានការឈឺចាប់នៅកជើង ជង្គង់ ឬកំភួនជើង។
សញ្ញាដែលត្រូវឈប់ហ្វឹកហាត់ភ្លាមៗរួមមានការឈឺចាប់ស្រួច ការហើម ការបាត់កម្លាំងភ្លាមៗ ឬការមិនអាចដាក់ទម្ងន់លើជើងបាន។ ការឈឺសាច់ដុំស្រាលក្រោយហ្វឹកហាត់អាចកើតឡើង ប៉ុន្តែវាមិនគួររីកខ្លាំង ឬបន្តរំខានចលនាប្រចាំថ្ងៃទេ។ ប្រសិនបើរោគសញ្ញាបន្តលើស ៤៨ ម៉ោង សូមពិគ្រោះអ្នកជំនាញសុខភាព ជាជាងបង្ខំខ្លួនឲ្យហ្វឹកហាត់បន្ថែម។
តើការត្រួតពិនិត្យរយៈពេល ៣០ ថ្ងៃគួរធ្វើដូចម្តេច?
ការត្រួតពិនិត្យ ៣០ ថ្ងៃគួរវាស់លើភាពត្រឹមត្រូវ ល្បឿនដែលអាចធ្វើបានដោយគ្រប់គ្រង និងស្ថានភាពរាងកាយ មិនមែនវាស់តែលេខបាល់ចូលទីទេ។ នៅថ្ងៃទី ១ កត់ត្រាចំនួនបាល់ក្នុង ២០ ដងដែលទៅដល់តំបន់គោលដៅ ចំនួនបាល់ហោះខ្ពស់ និងកម្រិតការឈឺចាប់ពី ០ ដល់ ១០។ នៅថ្ងៃទី ១៥ និងថ្ងៃទី ៣០ ធ្វើតេស្តដដែលក្រោមចម្ងាយ និងលក្ខខណ្ឌប្រហាក់ប្រហែលគ្នា ដើម្បីប្រៀបធៀបដោយយុត្តិធម៌។
ផែនការអាចរៀបចំដូចនេះ៖
- ថ្ងៃទី ១–៧៖ កែជំហរ ជើងទ្រ និងចំណុចប៉ះបាល់។
- ថ្ងៃទី ៨–១៤៖ បន្ថែមលំហាត់ស្នូល និងទាត់ជើងម្ខាងទៀត។
- ថ្ងៃទី ១៥–២១៖ ហ្វឹកហាត់មុំបាញ់ និងការសម្រេចចិត្តក្នុងពេលកំណត់។
- ថ្ងៃទី ២២–២៨៖ បញ្ចូលការរត់ចូល ការប្តូរទិស និងការទាត់ក្រោយការរត់។
- ថ្ងៃទី ២៩–៣០៖ ធ្វើតេស្តឡើងវិញ និងកែផែនការខែបន្ទាប់។
អត្ថប្រយោជន៍របស់ការកត់ត្រាគឺវាបង្ហាញបញ្ហាដែលភ្នែកមើលមិនឃើញ។ ប្រសិនបើល្បឿនបាល់កើន ប៉ុន្តែភាពត្រឹមត្រូវធ្លាក់ចុះជាង ២០ ភាគរយ នោះអ្នកមិនទាន់គួរបន្ថែមកម្លាំងទៀតទេ។ ប្រសិនបើបាល់ចូលគោលដៅកើនឡើង ប៉ុន្តែមានការឈឺជង្គង់ជាប់ៗគ្នា នោះលទ្ធផលមិនអាចចាត់ទុកថាជាការរីកចម្រើនដែលមានសុវត្ថិភាពបានឡើយ។
ចំណុចដែលគេមិនសូវប្រាប់គឺការសម្រាកមានតម្លៃដូចការហ្វឹកហាត់។ សាច់ដុំត្រូវការពេលស្តារខ្លួន ហើយការគេងមិនគ្រប់អាចប៉ះពាល់ដល់ការសម្របសម្រួលភ្នែក និងជើង។ នៅពេលប្រើព័ត៌មាន World Cup សម្រាប់វិភាគ សូមផ្តោតលើចលនា និងការសម្រេចចិត្តរបស់កីឡាករ មិនមែនចម្លងការហ្វឹកហាត់អាជីពដោយគ្មានការកែសម្រួលឡើយ។ ព័ត៌មាន World Cup និង ព័ត៌មាន World Cup 2026 គួរជាប្រភពសម្រាប់ការយល់ដឹង មិនមែនជាហេតុផលឲ្យអ្នកបង្ខំរាងកាយទេ។
[រូបភាព៖ សៀវភៅកត់ត្រាការហ្វឹកហាត់ បាល់ទាត់ និងទូរសព្ទបង្ហាញតារាងវាស់ភាពត្រឹមត្រូវនៅក្បែរទីលាន]
សំណួរដែលសួរញឹកញាប់
សំណួរ៖ តើវិធីស៊ុតបាល់ទាត់ឲ្យខ្លាំងមានន័យដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ វាមានន័យថាប្រើបច្ចេកទេស និងកម្លាំងរាងកាយ ដើម្បីបញ្ជូនបាល់ឲ្យមានល្បឿន និងទិសដៅល្អ។ ចំណុចសំខាន់រួមមានការដាក់ជើងទ្រត្រឹមត្រូវ ការបិទកជើង និងការប៉ះបាល់ដោយផ្នែកខ្សែស្បែកជើង។ អ្នកមិនគួរវាស់ភាពជោគជ័យតែលើកម្លាំងទេ ព្រោះបាល់លឿនដែលហោះចេញពីទីក៏មិនអាចជួយការប្រកួតបានដែរ។ ការហ្វឹកហាត់នៅចម្ងាយ ៨–១០ ម៉ែត្រជាមុន អាចជួយកែភាពត្រឹមត្រូវ។
សំណួរ៖ តើត្រូវហ្វឹកហាត់ប៉ុន្មានដងក្នុងមួយសប្តាហ៍?
ចម្លើយ៖ ការហ្វឹកហាត់ ៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដោយមួយលើក ២០–៣០ នាទី គឺជាចំណុចចាប់ផ្តើមសមស្របសម្រាប់មនុស្សភាគច្រើន។ រៀបចំមួយថ្ងៃសម្រាប់បច្ចេកទេស មួយថ្ងៃសម្រាប់កម្លាំង និងមួយថ្ងៃសម្រាប់ការស៊ុតក្នុងស្ថានភាពប្រកួត។ ទុកពេលសម្រាកយ៉ាងហោចណាស់មួយថ្ងៃរវាងការហ្វឹកហាត់កម្លាំងខ្លាំង។ ប្រសិនបើមានការឈឺចាប់ស្រួច ឬហើម សូមផ្អាក និងពិគ្រោះអ្នកជំនាញ។
សំណួរ៖ តើការស៊ុតដោយផ្នែកខាងក្នុងជើង ឬខ្សែស្បែកជើងមួយណាខ្លាំងជាង?
ចម្លើយ៖ ផ្នែកខ្សែស្បែកជើងជាទូទៅផ្តល់ល្បឿនខ្ពស់ជាង ខណៈផ្នែកខាងក្នុងជើងផ្តល់ការគ្រប់គ្រងទិសដៅល្អជាង។ នៅពេលបាញ់ពីចម្ងាយ ឬចង់បញ្ជូនបាល់ខ្លាំង អ្នកអាចប្រើផ្នែកខ្សែស្បែកជើង និងបិទកជើងឲ្យរឹង។ នៅពេលមានមុំតូច ឬត្រូវដាក់បាល់ចូលជ្រុង អ្នកគួរផ្តល់អាទិភាពដល់ភាពត្រឹមត្រូវ។ ការសម្រេចចិត្តត្រូវពឹងលើចម្ងាយ ទីតាំងអ្នកចាំទី និងអ្នកការពារ។
សំណួរ៖ ហេតុអ្វីបានជាបាល់របស់ខ្ញុំហោះខ្ពស់ពេលទាត់ខ្លាំង?
ចម្លើយ៖ មូលហេតុទូទៅគឺរាងកាយផ្អៀងទៅក្រោយ ឬជើងទ្រស្ថិតនៅខាងក្រោយបាល់។ នៅពេលនោះ ចំណុចប៉ះបាល់ស្ថិតនៅផ្នែកក្រោម ហើយបាល់នឹងឡើងខ្ពស់ជាងការចង់បាន។ ដាក់ជើងទ្រនៅក្បែរបាល់ ផ្អៀងទ្រូងទៅមុខ និងប៉ះកណ្តាលបាល់ ដើម្បីឲ្យគន្លងបាល់ទាបជាងមុន។ អនុវត្តដោយកម្លាំងមធ្យម ១០–២០ ដង មុននឹងបន្ថែមកម្លាំង។
សំណួរ៖ តើស្បែកជើងមានឥទ្ធិពលលើការស៊ុតខ្លាំងដែរឬទេ?
ចម្លើយ៖ ស្បែកជើងមានឥទ្ធិពលលើការក្តាប់ លំនឹង និងភាពងាយស្រួលក្នុងការប៉ះបាល់ ប៉ុន្តែមិនអាចជំនួសបច្ចេកទេសបានទេ។ ស្បែកជើងស្នូលត្រូវសមនឹងប្រភេទទីលាន ហើយទំហំត្រូវសមនឹងជើង ដោយមិនរឹតពេក ឬរលុងពេក។ សម្រាប់ទីលានស្មៅសិប្បនិម្មិត សូមពិនិត្យប្រភេទស្នូលដែលក្រុមហ៊ុនណែនាំ និងជៀសវាងស្បែកជើងដែលធ្វើឲ្យជើងរអិល។ ការជ្រើសរើសខុសអាចបង្កើនហានិភ័យរបួសកជើង។
សំណួរ៖ តើត្រូវធ្វើអ្វី ប្រសិនបើទាត់ហើយឈឺជង្គង់ ឬកជើង?
ចម្លើយ៖ អ្នកគួរបញ្ឈប់ការទាត់កម្លាំងភ្លាមៗ ប្រសិនបើមានការឈឺចាប់ស្រួច ហើម ឬមិនអាចដាក់ទម្ងន់លើជើងបាន។ សម្រាក ដាក់ត្រជាក់តាមការណែនាំសមស្រប និងកុំបន្តហ្វឹកហាត់ដើម្បី “សាកមើល”។ ប្រសិនបើការឈឺបន្តលើស ៤៨ ម៉ោង ឬរំខានដល់ការដើរ សូមទៅជួបអ្នកជំនាញសុខភាព។ ការបង្ខំខ្លួនអាចធ្វើឲ្យរបួសតូចក្លាយជាបញ្ហាយូរអង្វែង។
សំណួរ៖ តើការរៀនពីកីឡាករ World Cup អាចធ្វើឲ្យខ្ញុំស៊ុតខ្លាំងភ្លាមៗទេ?
ចម្លើយ៖ ការសង្កេតកីឡាករ World Cup អាចជួយឲ្យយល់ពីការរត់ចូល ជំហរ និងការសម្រេចចិត្ត ប៉ុន្តែមិនធ្វើឲ្យកម្លាំងកើនភ្លាមៗទេ។ កីឡាករអាជីពមានកម្មវិធីកម្លាំង ការស្តារខ្លួន និងការណែនាំពីគ្រូបង្វឹកជាច្រើនឆ្នាំ។ អ្នកគួរយកចលនារបស់ គ្រីស្ទៀណូ រ៉ូណាល់ដូ ឬ អេរឡាំង ហាឡង់ មកសិក្សាជាគំនិត បន្ទាប់មកកែសម្រួលឲ្យសមនឹងអាយុ និងសមត្ថភាពរបស់ខ្លួន។ ការកត់ត្រាលទ្ធផលរយៈពេល ៣០ ថ្ងៃមានប្រយោជន៍ជាងការចម្លងកម្លាំងដោយគ្មានផែនការ។
ការស៊ុតបាល់ទាត់ឲ្យខ្លាំង គឺជាដំណើរការដែលត្រូវការភាពអត់ធ្មត់ ការវាស់វែង និងការប្រុងប្រយ័ត្ន។ ចាប់ផ្តើមពីចំណុចប៉ះបាល់ បន្ថែមកម្លាំងស្នូល បន្ទាប់មកហ្វឹកហាត់មុំ និងការសម្រេចចិត្តក្នុងស្ថានភាពប្រកួត។ ប្រសិនបើអ្នករក្សាផែនការ ៣០ ថ្ងៃ និងគោរពសញ្ញាព្រមានរបស់រាងកាយ លទ្ធផលនឹងមានស្ថិរភាពជាងការទាត់ខ្លាំងដោយគ្មានទិសដៅ។
សូមបន្តតាមដានការវិភាគកីឡា និងព័ត៌មាន World Cup ពី ព័ត៌មាន World Cup ដើម្បីយល់ពីបច្ចេកទេសកីឡាករ និងយុទ្ធសាស្ត្រក្រុមឲ្យកាន់តែច្បាស់។